مظلومیت امام علی (ع)

حمید سالم پور

 

با وجود برتر بودن مذهب تشیع اما متأسفانه ما پیروان این مذهب بیشتر به ستایش می پردازیم و حال آنکه نیاز ما بیشتر به شناخت و معرفت است .

در حالیکه مذهب ما بر " اهمیت شناخت " تکیه می کند ولی با بررسی دقیق می توان به این نتیجه دست پیدا کرد که این ابر مرد تاریخ ، بیشتر مورد ستایش ها و تقدیس ها واقع شده است .

می دانیم "محبت به امام (ع) بدون معرفت " قادر به بالا بردن جایگاه انسانی و رشد و تعالی فردی نیست و این شناخت و معرفت نسبت به مولی الموحدین (ع) و مواضع ایشان در حوادث و رویدادهای مختلف و درس گرفتن از آنها است که ما را گامی به جلو خواهد برد .

متأسفانه جوامع شیعی که باید بیشترین ارتباط و معرفت را با امامشان داشته باشند هنوز به این مهم دست پیدا نکرده اند زیرا در میان برخی از آنان یک سری بی اخلاقی ها از قبیل دروغ ، غیبت ، بهتان ، بردن آبروی مؤمن ، توهین کردن ، عدم توجه به فقراء ، بها ندادن به ارباب رجوع در ادارات و ......  را شاهد هستیم . آیا این اسوه انسانیت (ع) مجوز این اقدامات را داده است ؟

باید بدانیم که امام (ع) چه می گوید ؟ چه می خواهد ؟ هدفش کدام است ؟ چگونه رفتار می کند ؟ انتظارش از شیعه واقعی چیست ؟

اگر اینها را ندانیم  در واقع به امام معرفت پیدا ننمودیم و مطمئناً الگویی برای خود نیافته ایم و در نتیجه این مذهب با این امام هیچ تأثیر و تحولی را در زندگی فردی و اجتماعی ما ایجاد نخواهد کرد .

و چنانچه به اهداف امیر المؤمنین (ع) پای بند و معتقد باشیم و آنها را در جامعه پیاده نماییم  بی شک جامعه از اینی که هست بسیار مترقی تر و با نشاط تر خواهد شد و حاصل آن جامعه ای است که در آن کمتر نشانی از صفات نکوهیده از قبیل فقر و دروغ و بیکاری و ..... را شاهد خواهیم بود .

اولین امام شیعیان (ع) برای بشریت دستورالعمل صادر می کند و راههای نجات و رستگاری را نشان می دهد .

ایشان در باره همراهی با حق و جدا نشدن از آن می فرماید :  "هر کس با حق در آویزد نابود می گردد . "

و در باره طمع نورزیدن و قانع بودن می فرماید : " آنچه بیش از نیازت فراهم می کنی برای دیگران اندوخته ای . "

و با اشاره به عظمت خداوند ، به انسان توصیه های اخلاقی در خصوص تقوا و یاد مرگ می کند و می فرماید :

" از خدایی بترسید که اگر سخنی گویید می شنود و اگر پنهان دارید می داند و برای مرگی آماده باشید که اگر از آن فرار کنید شما را می یابد و اگر بر جای بمانید شما را می گیرد و اگر فراموشش کنید او شما را یاد می کند . "

در جایی دیگر امام وارد بحث مدیریتی می شوند و بیان زیبایی را در خصوص علل عقب ماندگی جوامع  بیان می کند که :

" چهار عامل علل عقب ماندگی و شکست جوامع و دولتها است : مقدم کردن افراد رذل و پست ، آخر نشاندن (بی توجهی به )افراد فاضل و دانا ، تمسک به فروع و دوری از اصول . "

 

امام علی (ع) در بخش دیگری از نهج البلاغه حقوق مردم را به مالک گوشزد می کند و می فرماید :

" مهربانی به رعیت و دوست داشتن آنها و لطف در حق ایشان را شعار دل خود ساز. چونان حیوانی درنده مباش که خوردنشان را غنیمت‌شماری، زیراآنان دو گروهند یا همکیشان تو هستند یا همانندان تو در آفرینش ".  

 

و به او دستور می دهد : " عیبهای مردم را مورد عفو  خود قرار ده . "

و در خصوص انتصاب کارگزاران و لزوم مشورت با دیگران در این امر مهم می فرماید :

در کار کارگزارانت ‌بنگر و پس از آزمایش ، آنان را به کار گمار، نه به سبب دوستی باآنها . و بی‌مشورت دیگران به کارشان مگمار، زیرا به رأی خود کار کردن و از دیگران‌مشورت نخواستن، گونه‌ای از ستم و خیانت است.

 

عمو زاده رسول خدا (ع) اوج مردانگی و جوانمردی  را از خود در صفین نشان می دهد و پس از مسلط شدن بر آب مقابله به مثل نمی کند بلکه اجازه می دهد سپاهیان معاویه از آن استفاده کنند .

این رفتارها برای ما باید درس باشد و به آنها عامل باشیم . بی شک جامعه ای که علی (ع) را بشناسد نمی تواند به او عشق نورزد زیرا این رفتار را در هیچ مکتب و مذهبی نمی توان یافت ؛ و عشق ورزیدن باید با عمل به فرمایشات گهربار آن حضرت همراه گردد که در آنصورت جامعه به فلاح و رستگاری و موفقیت و پیشرفت خواهد رسید .

به یقین اجرای این دستورالعمل ها با هر جامعه ای و لو بسیار پست معجزه می کند و انسانها را این رو به آن رو می کند.

با اطمینان می توان وجود مقدس و مبارک اسدالله الغالب (ع) را بعنوان " معجزه " دانست و از خلقتش ، یک نوع " منت گذاشتن خداوند بر انسانیت " یاد کرد همانگونه که رسالت پیامبر(ص) اینگونه بود تا انسانها برای رفتار و کردار خویش الگویی داشته باشند و بر اساس دوری و نزدیکی رفتار و کردار خود به آن وجود متعالی  نمره کسب کنند .

و مظلومیت امام (ع) از آن جهت است که در میان مدعیان پیروی از ایشان ، متأسفانه کمتر به این سخنان جامه عمل پوشانده می شود .

پس بیاییم از نو اباالحسن (ع) را بشناسیم شناختی که زندگی ما را متحول نماید و تأثیرات آن در گفتار و کردار ما نمود داشته باشد .